Egzekucja polskich naukowców, wykładowców uczelni lwowskich, została faktycznie dokonana nad ranem 4 lipca 1941 przez Einsatzkommando zur besonderen Verwendung Lemberg, specjalną jednostkę policyjną Sicherheitsdienst – policji bezpieczeństwa III Rzeszy, pod dowództwem SS-Brigadeführera dr Eberharda Schöngartha i oddział Geheime Feldpolizei dowodzony przez Hauptsturmführera Hansa Krügera, w ramach polityki unicestwienia polskiej inteligencjiBezpośrednia odpowiedzialność za kaźń na profesorach lwowskich spada na SS-Brigadeführera dr Eberharda Schöngartha – wsławionego aresztowaniem profesorów Uniwersytetu Jagiellońskiego w listopadzie 1939 r. – który jako dowódca Sonderkommando przebywał we Lwowie już 2 lipca, oraz Hauptsturmführera Hansa Krügera dowodzącego oddziałem Geheime Feldpolizei. Stanisław Bogaczewicz, Kaźń profesorów lwowskich w lipcu 1941 roku, Biuletyn IPN 7/2001 s. 73–74.Dieter Schenk, Noc morderców. Kaźń polskich profesorów we Lwowie i holocaust w Galicji Wschodniej, Kraków 2011, wyd. Wysoki Zamek, , s. 145–186. Oberländera i batalion „Nachtigall” wielokrotnie łączono z zamordowaniem profesorów we Lwowie. Pogłoska na ten temat utrzymuje się w Polsce do dziś, tym bardziej że w czasie zimnej wojny próbowano podsycić nastroje przeciw Oberländerowi, który sprawował funkcję federalnego ministra ds.