W 1917 wystąpił z armii i przedostał się do Smoleńska, gdzie przebywała żona z dziećmi po ewakuacji z Wilna. W następnym roku powrócił z rodziną do rodzinnego miasta.
W kwietniu 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 3 pułku Strzelców Granicznych. 12 marca 1920 otrzymał nominację na dowódcę 4 pułku Strzelców Granicznych w ŚwieciuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 27.03.1920 r.. 14 października 1920 został zwolniony ze stanowiska dowódcy pułku i przeniesiony do Centralnej Stacji Zbornej Oficerów w Warszawie.
26 października 1923 Prezydent RP Stanisław Wojciechowski zatwierdził go w stopniu generała brygady po uprzednim sklasyfikowaniu przez Komisję Weryfikacyjną do przeniesienia w stan spoczynku i przyznaniu mu tego stopnia na mocy ustawy sejmowej z dnia 2 sierpnia 1919 o ustaleniu starszeństwa i nadaniu stopni oficerskichDziennik Personalny M.S.Wojsk.