Teodor Duda (ur. 25 listopada 1914 w Cześnikach, zm. 15 czerwca 1986) – pułkownik SB, funkcjonariusz komunistycznych organów bezpieczeństwa publicznego w okresie PRL.
Życiorys Syn Filipa i Paraskiewi. Pochodził z ukraińskiej rodziny chłopskiej, z zawodu był ślusarzem. W latach 30. działał w Komunistycznym Związku Młodzieży Polski i Komunistycznej Partii Polski, w 1932 roku został skazany na 3 lata więzienia za działalność komunistyczną, a w 1936 na 8 lat za próbę nielegalnego przekroczenia granicy z ZSRR. Od września do grudnia 1939 w niemieckiej niewoli, po zwolnieniu przekroczył granicę niemiecko-radziecką, został aresztowany przez NKWD i skazany na 3 lata obozu; podczas odbywania kary współpracował z władzami obozu i z NKWD, m.in. pomagał wyłapywać członków Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów. W 1943 roku wstąpił do 2 Dywizji Piechoty im. Henryka Dąbrowskiego i został zastępcą dowódcy batalionu do spraw polityczno-wychowawczych. W 1944 przeszkolony w Moskwie i przerzucony za linię frontu w okolice Lubartowa.