Do Polski przyjechał za sprawą artykułu w czasopiśmie „Stolica” o Zdzisławie Bytnar. Dowiedział się z niego, że matka Rudego żyje i pragnął się z nią spotkać. W 1989 r. razem ze Stanisławem Sieradzkim – Świstem z batalionu Zośka, wręczył Matuli Polskich Harcerzy Krzyż Powstania Warszawskiego. Pod koniec lat 90. przeniósł się do Polski i zamieszkał w Warszawie. Pochowany na Powązkach Wojskowych.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari Krzyż Walecznych Krzyż Armii Krajowej Warszawski Krzyż Powstańczy
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (powstanie warszawskie) Kategoria:Uczestnicy akcji bojowych polskiego podziemia w czasie II wojny światowej Kategoria:Członkowie Grup Szturmowych Szarych Szeregów Kategoria:Egzekutorzy wyroków Polskiego Państwa Podziemnego Kategoria:Oficerowie Armii Krajowej Kategoria:Uczestnicy akcji pod Arsenałem (1943) Kategoria:Żołnierze batalionu „Parasol” w powstaniu warszawskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Armii Krajowej Kategoria:Odznaczeni Warszawskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2007 Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Ludzie urodzeni w Głowaczowie