W całym bańskoszczawnickim rewirze górniczym zbudowano później w latach 1734-1758 jeszcze 6 takich maszyn napędzających pompy odwadniające kopalnie, najwięcej w całej EuropieEugen Kladivík Eugen, Ivan Ladziansky: Banské múzeum v prírode, Vydavateľstvo Osveta pre Slovenské banské múzeum v Banskej Štiavnici, Martin 1988, s. 16. Pomimo tego górnictwo nie osiągnęło już jednak pierwotnego poziomu. Zakończenie wydobycia nastąpiło w roku 1888. Mieszkańcy zaczęli zajmować się rzemiosłem. Dominowało garncarstwo, którego wyroby rozwożone były po niemal całych Węgrzech, kowalstwo, wyrób naczyń i sprzętów domowych i gospodarskich, szewstwo i krawiectwo. Na stokach dolin powstały sady owocowe, a mieszkańcy peryferyjnych osad, takich jak Bukovina, Hrabiny, Tajch, Záhrb czy Štále, zajmowali się pasterstwem i pracą w lasach. W osadzie Stará Huta rozwinęło się ludowe malarstwo na szkle.