Carlo Carafa (ur. 29 marca 1517, zm. 4 marca 1561) – włoski kardynał, bratanek papieża Pawła IV.
Życiorys W młodości wstąpił do zakonu joannitów i został bajlifem Neapolu. Kiedy jego wuj Gian Pietro Carafa w 1555 został papieżem Pawłem IV, mianował go swoim kardynałem-nepotem i powierzył szereg funkcji w zarządzie Kościołem i państwem papieskim, m.in. był legatem w Fermo, gubernatorem kilku miast, regentem Kancelarii Apostolskiej, a 30 sierpnia 1555 został legatem w Bolonii i superintendentem generalnym Stolicy Apostolskiej. Współtworzył profrancuską i antyhiszpańską politykę Pawła IV. Kiedy w 1556 wybuchł bunt popieranej przez Hiszpanię rodziny Colonna przeciw papieżowi, Carlo udał się jako legat do Hiszpanii i wynegocjował pokój. Działał także jako mediator z ramienia papieża pomiędzy Francją a Hiszpanią w 1557. Administrator diecezji Comminges z nominacji króla Francji Henryka II od 6 lipca 1556.