Przy wieży tej odnaleziono w latach 60. XX w. trzy gotyckie fundamenty murów o szerokości dwóch metrów, z których jeden łączył się z wieżą. Postulat historyka sztuki Romana Domagały z 1961 r., jednego z ich odkrywców, dalszych badań archeologicznych dotąd nie doczekał się realizacji.
Tym bardziej, że w Ziemi Kujawskiej tom XXIV pojawił się artykuł Sławomira Jóźwiaka i Edmunda Mikołajczaka pt. „List rajców Starego Miasta Torunia z 24 maja 1476 roku jako przyczynek do dziejów ratuszowej wieży oraz sądownictwa miejskiego w Inowrocławiu”. Przytoczony w nim opis ratusza z 1476 roku dotyczy dość potężnej kamienicy, na której piętrze mieściły się dwie duże sale zwane stobe- tak samo określono np. sale zamku malborskiego i tak samo jak one miały ogrzewanie podłogowe. Mogły się w nich odbywać jednocześnie posiedzenia sądu ławniczego i radzieckiego. Takich sal z ogrzewaniem podłogowym nie mogła pomieścić niewielka przestrzeń wewnątrz wieży. Jednocześnie wieża nie jest wzmiankowana przy ratuszu w 1476 roku.