Nowy instrument został sprowadzony w październiku 1950 roku przez Mariana Śliwińskiego z poluterańskiego kościoła św. Katarzynyw Bierutowie (woj. dolnośląskie). Jest to instrument firmy Sauer/Walcker, oznaczony numerem opusowym 1498 i utrzymanym w stylistyce Orgelbewegung. Według pierwotnych założeń liczył on 44 głosy podzielone na cztery sekcje: I manuał - 11 głosów, II manuał (Schwellwerk) - 11 głosów, III manuał (Rückpositiv) - 11 głosów, pedał - 11 głosów. Zastosowano w nich elektro-pneumatyczną trakturę oraz wiatrownice upustowe bocznozaworowe (Taschenlade). Instrument ten pierwotnie umieszczony był na drugiej kondygnacji chóru w zdobnej, barokowej szafie wykonanej w 1753 roku. Organy te z powodzeniem służyły miejscowej społeczności zarówno jako instrument liturgiczny, jak również i koncertowy. Wraz z barokową szafą przetrwał w nienaruszonym stanie II wojnę światową - tuż po jej zakończeniu grywał na nich organista kościoła parafii św.Józefa w Bierutowie. W lutym 1949 roku cały instrument został zdemontowany i translokowany do Inowrocławia przez Mariana Śliwińskiego, który ukończył montaż nowego instrumentu w październiku 1950 roku. Organy zostały zmontowane w nowej szafie o niearchitektonicznym, nowoczesnym prospekcie złożonym z niemych piszczałek.