Maksim Maksimowicz Kowalewski (; ur. , zm. w Piotrogrodzie) – rosyjski prawnik, historyk, socjolog, etnograf i aktywista polityczny. Należał do najsłynniejszych przedstawicieli europejskiej szkoły ewolucjonistycznej w socjologii oraz antropologii. Najznaczniejszy wśród rosyjskich pozytywistów. W 1912 roku uzyskał nominację do Pokojowej Nagrody Nobla.
Życie Kowalewski urodził się w zamożnej rodzinie ziemiańskiej z guberni charkowskiej. Do gimnazjum uczęszczał w wówczas rosyjskim Charkowie. Po ukończeniu gimnazjum wstąpił na Wydział Prawa Cesarskiego Uniwersytetu Charkowskiego, gdzie pof wpływem Dmitrija Kaczenowskiego zabrał się do studiowania historii instytucji angielskich. Zajmował się przede wszystkim studiowaniem rosyjskiej prowincji, historią wsi rosyjskiej i stanem rosyjskiej gospodarki. Porównywał zachodnioeuropejskie i wschodnioeuropejskie rolnictwo w epoce feudalnej oraz badał dzieje gospodarcze przedkapitalistycznej Europy. W latach 1877–1878 pracował jako profesor na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie m.in. prowadził badania nad kulturą góralskich grup etnicznych północnego Kaukazu. Był jednym z założycieli Moskiewskiego Towarzystwa Psychologicznego (1884). W okresie od 1887 do 1905 r. przebywał w Paryżu. Należał do założycieli Rosyjskiej Szkoły Nauk Społecznych w Paryżu, otwartej w 1901 roku.