Matka następnego dnia po przybyciu wydaje na świat pojedyncze, porośnięte czarnym futrem młode. Samce terytorialne tymczasem czekają, aż samice po porodzie ponownie wejdą w ruję, co następuje średnio 5,3 dnia po porodzie. Ponadto samce, które nie były w stanie ustanowić własnego terytorium, tworzą czyhające na płeć przeciwną grupy kawalerów, gromadzące się na obrzeżach miejsc rozrodu. Niezależnie od pozycji społecznej, rola samca ogranicza się do kopulacji, nie zajmuje się on potem młodym i w żaden sposób nie wspiera samicy. W danym roku w ciążę zachodzi 80% samic. Jeśli doszło do zapłodnienia, powstała zygota rozwija się jedynie do etapu blastocysty, a następnie zatrzymuje się w rozwoju na kilka miesięcy, dokładniej 3,5-4 (opóźniona implantacja). Dzięki temu rozwój osobniczy zostaje zsynchronizowany z cyklem rocznym, tak by poród odbył się za rok z 51-tygodniową, w sumie, ciążą. Tymczasem jednak samica ma do wykarmienia noworodka. By móc wytwarzać mleko, musi po kilku dniach (średnio 8,3) powrócić do morza uzupełnić zasoby pokarmowe. Zostawia wtedy młode na terytorium jednego z samców. Może to stwarzać pewne zagrożenia, jako że potężny samiec potrafi stratować bądź nawet zaatakować młode. Z drugiej strony odstrasza on na swym obszarze samce z grup kawalerów. Niekiedy młode grupują się razem.