W późniejszym czasie zerwał z symbolizmem na rzecz neoklasycyzmu. W 1891 wraz z Charlesem Maurrasem stał się założycielem tzw. szkoły romańskiej (École romane); był wówczas zwolennikiem powrotu do tradycji średniowiecznej i renesansowej liryki francuskiej.
Pod koniec życia Jean Moréas zwrócił się w stronę teatru, pisząc sztuki teatralne w duchu antycznym, jak np. Ifigenia wzorowana na tragediach Eurypidesa. Sztuka została wystawiona 24 sierpnia 1903 na deskach Teatru Antycznego Orange, a następnie w paryskim teatrze Odéon.
Symbolizm w ujęciu Moréasa thumb|left|240px|Być symbolistą, karykatura Paula Gauguina, 1891 Swój manifest symbolizmu ogłosił Moréas opierając się o racjonalną analizę historii sztuki oraz historyczne uwarunkowanie następstwa gustów, stylów i epok literackich.
Symbolizm w ujęciu Jeana Moréasa miał być nurtem poezji awangardowej, który jednocześnie przezwyciężałby pozostałości romantyzmu w liryce nowoczesnej, jak i sprzeciwiałby się zbyt hermetycznemu parnasizmowi. Za mentora nowej sztuki miał posłużyć Charles Baudelaire, choć pewnych znamion symbolizmu dopatrywał się Moréas już w twórczości Alfreda de Vigny, Williama Szekspira oraz mistyków.