W późniejszym czasie Stéphane Mallarmé odrzucał jednak tę ideę, ogłaszając symbolizm nurtem całkowicie awangardowym, niezależnym i zrywającym z dotychczasowymi uwarunkowaniami tradycji literackich.
W przekładzie polskim thumb|200px|Portret Jeana Moréasa autorstwa Félixa Vallottona, ok. 1898. W Polsce Jean Moréas nie zyskał rozgłosu. Znany jest przede wszystkim dzięki poematowi Eryfila oraz cyklowi wierszy Ze „Stanc” przetłumaczonym przez Wincentego Koraba-Brzozowskiego. Oba utwory weszły w skład tomu Duszy mówiącej młodopolskiego poety. Z kolei zbiór Kantylen przełożył na język polski Zenon Przesmycki. Kilkanaście wierszy przetłumaczyła również Bronisława Ostrowska, kilka – Józef Gluziński.
Dwa przekłady wierszy Moréasa ukazało się na łamach pisma Skamander w przeciągu lat 1936–1937. Kilka wierszy ukazało się również w Marchołcie oraz w Chimerze. Francuski poeta nigdy nie doczekał się jednak w Polsce książkowego wydania wierszy wybranych.
Przypisy
Bibliografia Les Syrtes (1884) Cantilènes (Kantyleny, 1886) Le Pèlerin passionné (Pielgrzym, 1891) Stances (Ze Stanc, 1893) Contes de la