W latach 1917–1918 publikował w Tyfilisie gazetę „Hayastan”, jej redaktorem został poeta Wahan Totowenc.
Rewolucja lutowa 1917 spowodowała chaos pośród żołnierzy rosyjskiego Frontu Kaukaskiego, do końca roku większość żołnierzy rosyjskich opuściło armię i wróciła do swoich domów. W lipcu 1917 roku przy wsparciu organizacji ormiańskich w Piotrogrodzie i Tyflisie utworzono sześć pułków ormiańskich. W październiku 1917 roku utworzono dwie dywizje armeńskie, a ich dowódcą został Tovmas Nazarbekian.
Władze rosyjskie w 1918 roku mianowały Andranika generalmajoremGeneral Antranik, Noted Fight Dies; Commanded Armenian and Russian Forces Against Those of the Turks; Was in 59 Engagements, Several Horses Shot Under Him Kept Fighting After the Czar's Army Collapsed, New York Times, September 2, 1927, s. 17. Szef sztabu rosyjskiej armii na Kaukazie, generał Nikołaj Judenicz, opisał Andranika jako „odważnego do szaleństwa”"Сочинский мэр обещал вернуть памятник Андранику?".
Od marca do kwietnia 1918 roku Andranik był gubernatorem Administracji Zachodniej Armenii (armeński rząd tymczasowyCahoon, Ben (2000). "Turkey". WorldStatesmen) – jednostki administracyjnej skupionej w pobliżu jeziora Wan i innych obszarów okupowanych przez Rosjan.
Sjunik