Według Lwa Trockiego, Andranik uciekł z klasztoru przebrany w mundur oficera tureckiego, posługując się językiem tureckim wskazywał drogę ucieczki swoim ludziomThe war correspondence of Leon Trotsky: The Balkan Wars 1912–13, 1980, s. 250. Dzięki bitwie o klasztor, Andranik stał się wśród lokalnych Ormian postacią legendarną i symbolem walki naroduThe Armenians: history of a genocide, by Yves Ternon - 1990, s. 114.
Po drugiej obronie Sasun w 1904 roku, Andranik został zmuszony przez lokalnych ormiańskich przywódców ormiańskich do wycofania się wraz ze swoimi żołnierzami do Iranu, co miało uspokoić sytuację na prowincji. Do Iranu fedaini dostali się przez Kaukaz, po drodze Ozanian w Baku i Tbilisi spotkał się z ormiańskimi intelektualistami. Zerwał z dasznakami, a następnie udał się do Europy, odwiedził wówczas Francję, Szwajcarię, Belgię i Wielką Brytanię. Brał udział w pierwszej wojnie bałkańskiejRouben Paul Adalian Historical Dictionary of Armenia, 2010, s. 79.
Pierwsza wojna bałkańska Amndranik w 1907 roku osiadł w Bułgarii.