Bitwa pod Miluzą – starcie zbrojne stoczone na początku I wojny światowej (7–10 i 14–26 sierpnia 1914 roku) pomiędzy siłami francuskimi pod dowództwem gen. Josepha Joffre’a a niemieckimi gen. Josiasa von Heeringena. Bitwa była francuską próbą odzyskania Alzacji, którą Francja oddała Prusom po wojnie francusko-pruskiej w latach 1870–1871.
Francuzi zajęli Miluzę 8 sierpnia, lecz następnie zostali wyparci przez niemieckie kontrataki 10 sierpnia. Wojska francuskie wycofały się do Belfort, gdzie generał Louis Bonneau, dowódca VII Korpusu, został zwolniony wraz z dowódcą 8 Dywizji Kawalerii. Wydarzenia na północy doprowadziły do wycofania niemieckiego XIV i XV Korpusu z Belfort, a 14 sierpnia rozpoczęła się druga ofensywa francuskiego VII Korpusu, wzmocnionego i przemianowanego na Armię Alzacji pod dowództwem generała Paula Pau.
Podczas bitwy o Lotaryngię, głównej ofensywy francuskiej 1. i 2 Armii, Armia Alzacji ostrożnie posuwała się w kierunku przygranicznej prowincji Lotaryngia. Francuzi dotarli na zachód od Miluzy do 16 sierpnia i przedarli się do miasta do 19 sierpnia. Niemcy byli ścigani na wschód przez Ren, a Francuzi wzięli 3000 jeńców.