Preludium Przygotowania niemieckie thumb|Przebieg rzeki Ill przez Alzację W 1908 roku Helmuth von Moltke zaczął modyfikować plany działań na lewym skrzydle armii niemieckich przeciwko Francji i wybrał XIV Korpus do ochrony Górnej Alzacji oraz kilka brygad Landwehry do zabezpieczenia Górnego Renu. Późniejsze plany rozszerzyły siły w tym regionie i do 1909 roku 7 Armia miała trzy regularne korpusy i korpus rezerwowy, z dwoma korpusami od Wissembourga do Saverne i Strasburga, jednym korpusem na zachodnim (lewym brzegu) Renu od Colmaru do Miluzy oraz korpusem rezerwowym na wschodnim (prawym) brzegu Renu. 6 Armia miała się zgromadzić między Metzem a Sarrebourgiem w Lotaryngii, skupiając osiem korpusów na lewym skrzydle armii niemieckich na zachodzie (Westheer), co wraz z garnizonami fortec i oddziałami Landwehry zmieniło stosunek sił między lewym a prawym skrzydłem Westheer z 7:1 na 3:1. Moltke zwiększył liczebność sił na lewym skrzydle, dochodząc do wniosku, że ewentualna ofensywa Francuzów na Alzację i Lotaryngię, szczególnie z regionu Belfort, stała się pewna. 7 Armia miała odeprzeć ofensywę w Alzacji i współpracować z 6 Armią w celu odparcia ofensywy w Lotaryngii. Po 1910 roku 7 Armia miała zaatakować wraz z 6 Armią w kierunku Mozeli poniżej Frouard i Meurthe; przewidziano również przerzut wojsk na prawe skrzydło armii niemieckich poprzez rezerwację pociągów i wagonów w tym regionie.