right|185px Józef I Burbon-Parmeński, wł. Giuseppe I, Duca di Parma e Piacenza (ur. 20 czerwca 1875, zm. 7 lutego 1950) – tytularny książę Parmy i Piacenzy w latach 1939–1950.
Henryk urodził się jako trzeci syn (ale drugi, który dożył wieku dorosłego) Roberta I, ostatniego księcia Parmy, i jego pierwszej żony Marii Pii Burbon, księżniczki Obojga Sycylii, córki króla Ferdynanda II. Oboje jego rodzice byli ze sobą spokrewnieni. Józef podobnie jak jego starszy brat Henryk, był opóźniony umysłowo. Po śmierci Roberta I w 1907, młodszy brat Henryka i Józefa Eliasz został ogłoszony opiekunem rodzeństwa i głową rodziny Burbonów-Parmeńskich. Eliasz był więc regentem podczas tytularnych rządów Henryka I i następnie Józefa I.
Nigdy się nie ożenił i nie miał potomków.
Przodkowie Prapradziadkowiekr. Etrurii Ludwik
(1773–1803)
∞1795
Maria Ludwika Burbon
(1782–1824)kr. Sardynii Wiktor Emanuel I
(1759–1824)
∞1789
Maria Teresa Habsburg-Este
(1773–1832)kr. Francji Karol X
(1757–1836)
∞1773
Maria Teresa Sabaudzka
(1756–1805)kr. Obojga Sycylii Franciszek I
(1771–1830)
∞1797
Maria Klementyna Habsburg-Lotaryńska
(1771–1801)kr. Obojga Sycylii Ferdynand I
(1751–1825)
∞1768
Maria Karolina Habsburg-Lotaryńska
(1752–1814)kr. Hiszpanii Karol IV
(1748–1819)
∞1765
Maria Ludwika Burbon-Parmeńska