Andrzej Bohdan Celiński (ur. 26 lutego 1950 w Warszawie) – polski polityk i socjolog, działacz opozycji demokratycznej. Senator I i II kadencji, poseł na Sejm II, IV, VI kadencji, w latach 2001–2002 minister kultury w rządzie Leszka Millera, w latach 2012–2015 przewodniczący Partii Demokratycznej.
Życiorys Wykształcenie i działalność w PRL Ukończył VI Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1967). Kształcił się następnie w zakresie socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu Warszawskiego.
Był uczestnikiem wydarzeń marca 1968, za co został relegowany ze studiów. Wrócił na UW po krótkim okresie studiów na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim, ukończył studia w 1973. Jako instruktor harcerski blisko współpracował z Antonim Macierewiczem i Piotrem Naimskim w 1 Warszawskiej Drużynie Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka” (w tzw. Gromadzie Włóczęgów). W trakcie wydarzeń czerwcowych w 1976 był jednym z sygnatariuszy listu w obronie robotników z Radomia i Ursusa, następnie współorganizował pomoc dla represjonowanych przez władze. W latach 1976–1977 był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników, wykładał w ramach tzw. Uniwersytetu Latającego. W latach 1972–1977 i 1980–1989 był pracownikiem naukowym Instytutu Profilaktyki i Resocjalizacji UW.