Tinos (; ) – grecka wyspa położona na Morzu Egejskim w archipelagu Cyklad.
W starożytności nazywana Ophiussa (od ophis – wąż) i Hydroessa (od hydor – woda). Najbliższe wyspy to Andros, Delos i Mykonos. Powierzchnia Tinos wynosi 194 km², a jej populacja około 5200 mieszkańców.
Jako gmina przynależy do administracji zdecentralizowanej Wyspy Egejskie, w regionie Wyspy Egejskie Południowe, w jednostce regionalnej Tinos.
Historia W okresie 1207–1715 wyspa była własnością Wenecji. Tak długą supremację Wenecjanie zawdzięczali górskiej twierdzy Eksoburgo (gr. Εξώμβουργο). W latach 1715–1821 znalazła się w granicach Imperium osmańskiego, a następnie niepodległej Grecji.
Kultura Tinos stanowi religijne centrum Grecji. Odbywają się tam liczne pielgrzymki do maryjnej świątyni Panagia Evangelistria (gr. Παναγίας Ευαγγελίστριας), gdzie znajduje się cudowna ikona Dziewicy. Autorstwo obrazu odkrytego w 1823 r. przypisuje się św. Łukaszowi. Wyznanie jednej z mniszek klasztoru Kechrovounion, iż doznała nawiedzenia przez Matkę Bożą we śnie, zapoczątkowało w 1940 r. kult maryjny. Uroczystość pielgrzymkowa przypada 15 sierpnia (gr. Dekapentavgoustos). Pielgrzymka rozpoczyna się przy nabrzeżu, do którego przybija prom, a następnie 800-metrową drogą prowadzi do murów kościoła. Wielu z pątników trasę tę przebywa na czworaka lub kolanach.