W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz piąty został posłem, kandydując z listy koalicji Lewica i Demokraci w okręgu toruńskim i otrzymując 11 825 głosów. W kwietniu 2008 zasiadł w Klubie Poselskim Lewica, który we wrześniu 2010 przekształcono w KP SLD. 8 lipca 2010 został wicemarszałkiem Sejmu VI kadencji.
W wyborach parlamentarnych w 2011 został ponownie liderem listy SLD do Sejmu w okręgu toruńskim i uzyskał ponownie mandat poselski (otrzymał 19 078 głosów). 8 listopada 2011 wybrany na wicemarszałka Sejmu VII kadencji. We wrześniu 2014 i w czerwcu 2015, po rezygnacjach Ewy Kopacz i Radosława Sikorskiego z funkcji marszałka Sejmu, jako najstarszy członek Prezydium Sejmu przejmował regulaminowe obowiązki marszałka Sejmu do czasu wyboru następcy. W 2015 nie uzyskał poselskiej reelekcji (dostał 25 365 głosów).
W 2016 wystartował w wyborach na przewodniczącego SLD. W I turze głosowania wśród członków partii zajął drugie miejsce. W drugiej turze z 23 stycznia 2016, w której wzięli udział delegaci na kongres SLD, przegrał z Włodzimierzem Czarzastym stosunkiem głosów 428 do 305. Został natomiast wybrany na wiceprzewodniczącego SLD. W wyborach samorządowych w 2018 bezskutecznie kandydował do sejmiku kujawsko-pomorskiego. W 2019 bez powodzenia kandydował natomiast do Senatu.