Działalność polityczna W latach 80. związał się z opozycją demokratyczną. W 1982 został tymczasowo aresztowany, a następnie skazany przez sąd wojskowy na karę roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania za działalność opozycyjną (kolportaż ulotek nawołujących do oporu przeciwko stanowi wojennemu). W czasie studiów w Łodzi uczestniczył w działalności Ruchu Młodej Polski. Redagował ukazujące się w drugim obiegu pismo „Prześwit”.
Po utworzeniu rządu Tadeusza Mazowieckiego współtworzył Forum Prawicy Demokratycznej. Następnie został szefem gabinetu ministra bez teki Aleksandra Halla i członkiem Unii Demokratycznej, do której przystąpiło kierowane przez tegoż FPD. Z jej listy uzyskał mandat posła na Sejm I kadencji. Wbrew stanowisku partii głosował za uchwałą lustracyjną i przeciwko powołaniu Waldemara Pawlaka na premiera. W 1992 wraz z Aleksandrem Hallem odszedł z partii, współtworząc Partię Konserwatywną. W wyborach z 1993 nie uzyskał mandatu, startując z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”. W 1993 współtworzył Grupę Windsor, ponadpartyjne, krajowe i zagraniczne lobby na rzecz prokapitalistycznych reform w Polsce.