Zarówno mobilizacja alarmowa jak i powszechna odbywały się częściowo poza koszarami. Dywizjon III/40 pal mobilizowano we wsi Chłopice pod Jarosławiem. W trakcie mobilizacji powszechnej część baterii mobilizowała się również w okolicznych wsiach np. 2 bateria w Mininach, 6 bateria w Morawsku, 9 bateria w Tuczempach. W trakcie mobilizacji alarmowej mobilizacja przebiegła w sposób prawidłowy i bez zakłóceń. W trakcie mobilizacji 24 pal w ramach I rzutu mobilizacji powszechnej stawiennictwo szeregowych rezerwistów było wzorowe. Stawiennictwo oficerów rezerwy było nieterminowe; opóźniły się pobór koni i dostawa amunicji do pułku. Opóźnienia te nie pozwoliły osiągnąć gotowości marszowej przed wyznaczonym tabelami czasem, pomimo prób przyspieszenia tych czynności rozkazem dowódcy Okręgu Korpusu nr X. Brakowało specjalistów w pułku, brakowało radiostacji. W trakcie mobilizacji macierzysta 24 Dywizja Piechoty stanowiła odwód Naczelnego Wodza. Od 3 września została przydzielona do Armii „Karpaty”. Dopiero 4 września, ze względu na trudności transportowe, przybyła do Jarosławia duża grupa oficerów rezerwy, co pozwoliło na obsadzenie stanowisk oficerskich w dywizjonach pułku. Przybyła też wreszcie koleją amunicja z magazynów w Przemyślu oraz brakujące konie z poboru.