Medal Pamiątkowy Jubileuszowy 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej lub Medal 10-lecia Wojny Wyzwoleńczej (łot. Atbrīvošanas cīṇu 10 gadu jubilejas piemiṇas medaļa) – łotewskie odznaczenie przyznawane za udział w obronie niepodległości Republiki Łotewskiej w latach 1918–1920.
Przez współczesne mu polskie Ministerstwo Spraw Wojskowych nazywany był Medalem Pamiątkowym 1918–1920Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 238.
Historia medalu Medal został ustanowiony 12 lipca 1928 roku, w X rocznicę odzyskania niepodległości przez Łotwę i był przyznawany wszystkim walczącym o niepodległość kraju w latach 1918–1920, w szczególności żołnierzom obcych wojsk, którzy wspomagali Łotyszów w walce o niepodległość, a także obywatelom Łotwy, którzy wspierali wysiłek Armii Łotewskiej w obronie niepodległości. Przyznawany był również żołnierzom polskim jako wyraz wdzięczności narodu łotewskiego za pomoc udzieloną podczas walk z sowietami w wojnie w latach 1918–1920, w tym uczestnikom bitwy pod Dyneburgiem. Medal nadawany był do 1940 r.