W latach 1908-1912 Jakimowicz wyjechał do Paryża, gdzie w 1911 został członkiem założycielem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu. W stolicy Francji poznał Olgę Boznańską, która stała się mentorką artystyAnna Król, Boznańska nieznana, Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie – Fundacja Turleja, Kraków 2005, s. 124Artur Tanikowski, Wizerunki człowieczeństwa, rytuały powszedniości. Leopold Gottlieb i jego dzieło, Universitas, Kraków 2011, s. 59.. Po powrocie do Galicji osiadł w Zakopanem. Wystawiał w Krakowie (1912), Lwowie (1912) i Poznaniu (1913), a także w Cesarstwie Niemieckim: w Düsseldorfie i Kolonii. Swoje prace pokazywał w krakowskim Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych (1904, 1914, 1916), warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych (1904-06, 1909-14) oraz we Lwowie (1913, 1914).
Twórczość Z polskich grafików działających około roku 1900, dzieła Mieczysława Jakimowicza były najbliższe Fernandowi Khnopffowi, belgijskiemu symboliście o austriackich korzeniach. Stefan Żeromski, z którym artysta zaprzyjaźnił się w Zakopanem, tak przedstawiał związki sztuki i życia autora Dziwnych oczu: „Skazany przez nieubłaganą chorobę na długotrwałe zamknięcie w pracowni, przepalał się we własnym ogniu i oddawna zstępował w głębiny, których zazwyczaj unika organizm zdrowy.