W uzasadnionych przypadkach park ze swego składu mógł wydzielić czołówkę reperacyjną i skierować do rejonu dużych strat lub zniszczeń. W składzie 1 oficer 24 szeregowych. Wyposażonych w samochód osobowy, do 2 samochodów ciężarowych, do 2 ciągników z przyczepkami ewakuacyjnymi oraz ruchomy warsztat remontowy. Czołówki winny remontować sprzęt na miejscu uszkodzenia, jeżeli zakres prac przekraczał możliwości remontowe czołówki lub czas był za krótki do dyspozycji, wówczas uszkodzone pojazdy i sprzęt były ewakuowane do stacji kolejowych lub innych punktów zbiórki.
Poza opisanymi powyżej jednostkami niebojowymi 5 batalionu pancernego, losów pozostałych nie opisano w dostępnej literaturze i ich los we wrześniu 1939 jest nieznany.
Żołnierze batalionu Dowódcy batalionu: ppłk dypl. Stanisław Habowski (1934–1936 → dowódca 75 pp) mjr sap. Adam Jerzy Golcz (p.o. 1936) mjr / ppłk br. panc. Janusz Górecki (1936–1939 → dowódca broni pancernych Armii „Kraków”)
Zastępcy dowódcy batalionu (od 1938 – I zastępcy): ppłk piech. Henryk Kazimierz Świetlicki (1 XI 1938 – 24 VIII 1939 → dowódca 51 dpanc)
Kwatermistrzowie (od 1938 II zastępcy dowódcy batalionu): mjr sap. Adam Jerzy Golcz (od 1 VI 1935Dziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 8 z 1 czerwca 1935, s. 52.) mjr inż. Tadeusz Florczak (1935–1939)