Opisane ceremonie odbywały się cyklicznie, lecz zwyczaj został zaniechany na wiele lat przed pojawieniem się pierwszego białego człowieka. Legenda Indian Czibcza pozostała i konkwistadorzy, którzy na te tereny wtargnęli w 1535, a w 1539 roku założyli miasto Bogota, dowiedziawszy się o niej, rozpoczęli poszukiwanie złóż złota i podejmowali liczne próby wydobycia skarbów z dna jeziora. W 1545 roku podjęto pierwszą nieudaną próbę osuszenia jeziora. W 1562 roku kupiec Antonio de Supulveda przy pomocy 8 000 indiańskich niewolników rozpoczął kopanie kanału. Jego działania są widoczne do dziś w postaci bruzdy, dzięki której obniżył poziom jeziora o kilka metrów i dzięki czemu odkryto klejnoty - szmaragd wielkości kurzego jaja, złote berło, napierśnik. Skarb został podarowany królowi Hiszpanii. Od tego momentu podejmowano jeszcze kilka prób osuszenia i wydobycia klejnotów - niektóre z nich to: 1832 – Jose Ignacio Paris, pochodzący z Bogoty razem z angielskim kapitanem żeglugi Charlesem Stuartem Cochranem wykopał jeszcze głębszy kanał, odsłaniający dużą część dna, nie