Historia Drytooling był zawsze wykorzystywany przez wspinaczy lodowych i mikstowych do treningu w letnich miesiącach poza sezonem, a jako część wspinaczki mikstowej techniki drytoolingowe były stosowane we wspinaczce alpejskiej od dziesięcioleci. W 1994 roku, gdy Jeff Lowe przeszedł drytoolingiem nagi skalny dach, aby dotrzeć do imponującego zwisającego sopla na drodze Octopussy w Vail w Kolorado, i wycenił swoje przejście na WI6 M8, narodził się sport wspinaczki mikstowej, ale także drytooling. O ile wczesny rozkwit w latach 1994–2003 koncentrował się na rozwoju dróg wspinaczki mikstowej z odcinkami zarówno skały, jak i lodu, o tyle wraz ze wzrostem kamieni milowych w skali M wyzwania techniczne coraz bardziej koncentrowały się na części drytoolingowej dróg, a zwłaszcza na pokonywaniu coraz większych dachów. Jednocześnie zawody [Pucharu Świata we wspinaczce lodowej UIAA odbywały się na nieoblodzonych powierzchniach, które były w istocie drogami drytoolingowymi, a zawodnicy i zawodniczki UIAA zaczęli również przesuwać standardy drytoolingu w środowisku zewnętrznym.