Nebiwolol () – organiczny związek chemiczny stosowany jako lek beta-adrenolityczny III generacji o działaniu rozszerzającym naczynia krwionośne, charakteryzujący się wysoką kardioselektywnością (powinowactwo do receptora β2 jest 321-krotnie mniejsze niż do receptora β1). Nebiwolol jest racemiczną mieszaniną dwóch enancjomerów: D-nebiwololu i L-nebiwololu. D-nebiwolol jest formą aktywną (stukrotnie większe powinowactwo do receptora β1 niż L-nebiwolol).
Cechą odróżniającą nebiwolol od pozostałych leków beta-adrenolitycznych jest jego zdolność do rozkurczu naczyń krwionośnych, zarówno tętnic, jak i żył, co uzależnione jest od wpływu na syntezę tlenku azotu.
Lek jest podawany drogą doustną, a metabolizowany przez układ CYP 2D6 poprzez aromatyczną hydroksylację. Wydalanie z organizmu odbywa się z moczem i kałem.
Wskazania nadciśnienie tętnicze niewydolność serca choroba niedokrwienna serca
Działania niepożądane bradykardia blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia objaw Raynauda skurcz oskrzeli ból głowy, zawroty głowy biegunka, nudności, wymioty skórne reakcje alergiczne koszmary, zaburzenia widzenia impotencja, choć istnieją badania sugerujące wręcz poprawę potencji w przypadku zastąpienia innych β-blokerów nebiwololem