Henryk Iwański (ur. 1902, zm. 7 lipca 1978) – mistyfikator, działacz kombatancki z okresu PRL, podający się za przedwojennego oficera Wojska Polskiego oraz ZWZ i AK, a także konspiracyjnego Korpusu Bezpieczeństwa; rzekomy uczestnik walk podczas powstania w getcie warszawskim.
Na początku lat 60. XX wieku do Warszawy przybyła izraelska dziennikarka Chaia Lazar szukająca materiałów o Żydowskim Związku Wojskowym (ŻZW), który działał w warszawskim getcie obok znacznie liczniejszej Żydowskiej Organizacji Bojowej (ŻOB). Podczas swoich poszukiwań dziennikarka poznała Henryka Iwańskiego i jego kolegów, którzy opowiedzieli jej, że z ramienia AK wspomagali Żydów w getcie. Dziennikarka sporządziła dokumentację tych rozmów i opublikowała na Zachodzie artykuły na temat wkładu Korpusu Bezpieczeństwa w powstanie w getcie oraz jego współpracę z ŻZW. Na podstawie tych publikacji, w 1964 Henryk Iwański wraz z żoną Wiktorią zostali odznaczeni medalem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata przyznawanym przez instytut Jad Waszem.