uczestniczenie w dodatkowych mszach, modlitwach, postach, Eucharystii, praca nad charakterem, walka z nałogami, działania charytatywne itp.
Praktykowanie Duchowej Adopcji powinno poprzedzić uroczyste przyrzeczenieDiecezja Warszawsko-Praska: Przyrzeczenie Duchowej Adopcji., złożone na ręce kapłana podczas mszy lub nieszporów. Złożenie przyrzeczenia powinny poprzedzać rekolekcje, dni skupień lub przynajmniej wiedza o Duchowej Adopcji zaczerpnięta z literatury. Nie jest to konieczne, przyrzeczenie można złożyć indywidualnie.
Historia Duchową Adopcję zaczęto praktykować w zachodniej Europie w ruchu Błękitnej Armii Matki Bożej Fatimskiej. W 1987 roku dr Paweł Milcarek opublikował w styczniowym numerze Rycerza Niepokalanej tekst codziennej modlitwy oraz opracowane przez siebie zasady ideowe inicjatywy, o której dowiedział się z ulotki znalezionej w kruchcie katedry Westminsterskiej. Pomysłem zainteresowali się Paulini z kościoła św. Ducha w Warszawie, opracowali tekst liturgii przyrzeczenia adopcyjnego kandydatów i wdrożyli je w praktyce obrzędowej.