Bożena Ptak (ur. 6 grudnia 1952 w Gdańsku) – polska poetka i nauczycielka języka polskiego pochodząca z Gdańska.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Czesława Ptaka (1912–2000), żołnierza AK, ps. Cyprian, i Scholastyki z Gelaszewskich (1920–2011). Ukończyła Liceum Ogólnokształcące w Pucku i w 1972 zdała maturę. Następnie studiowała filologię polską na Wydziale Humanistycznym UG (Instytut Filologii Polskiej, absolutorium 1981).
Pracowała jako organizatorka widowni w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (1981–1982). Następnie jako nauczycielka języka polskiego w SP nr 45 w Gdańsku (1982–1994), w I Zespole Szkół Społecznego Towarzystwa Oświatowego w Gdańsku (1994–2013), w II Podstawowo-Gimnazjalnym Zespole Szkół STO w Gdańsku (od 2015).
Jest autorką sześciu tomów poetyckich: Zabawa woskiem (1979), Z krawędzi mojego księżyca (1980), Dyktatura lustra (1981), Scena zbiorowa i inne wiersze (1991), Niebezpieczny Azyl (2006), Sam sama samotny samotna (1996), za który otrzymała W 2006 ukazał się kolejny tomik Niebezpieczny azyl, doceniony przez jury VII Kościerskich Targów Książki Kaszubskiej i Pomorskiej oraz wyróżniony I nagrodą.
Swoje teksty satyryczne prezentowała na scenie Niekabaretu Macieja Nowaka.