Vilis Janums (ur. 7 stycznia 1894 w miejscowości Code, zm. 6 sierpnia 1981 w Münster) – łotewski wojskowy (pułkownik), szef sztabu Łotewskiego Legionu SS, a następnie dowódca kolejno 2 Ochotniczego Pułku Legionu, 32 Pułku Grenadierów SS i 33 Pułku Grenadierów SS 15 Dywizji Grenadierów SS podczas II wojny światowej
Brał udział w I wojnie światowej w szeregach armii rosyjskiej. 28 października 1914 r. został zmobilizowany do 2 Rezerwowej Brygady Artylerii. W styczniu 1916 r. ukończył oficerską szkołę strzelecką w miejscowości Oranienbaum w stopniu podporucznika z przydziałem do 198 Rezerwowego Pułku Piechoty. Od 3 kwietnia tego roku służył w Łotewskim Batalionie Strzeleckim, a od lutego 1917 r. – 4 Łotewskim Pułku Strzeleckim. 18 stycznia 1918 r. został zwolniony ze służby wojskowej.
W marcu 1919 r. zmobilizowano go do armii bolszewickiej do 4 Pułku Czerwonych Strzelców Łotewskich. Już w maju tego roku zdezerterował i 1 czerwca wstąpił do nowo formowanej armii łotewskiej. Służył jako podporucznik w 2 batalionie w Cesis, który 30 sierpnia wszedł w skład 2 Pułku Piechoty w Windawie. 1 stycznia 1920 r. V. Janums awansował na porucznika, a 21 stycznia 1921 r. – kapitana. Od 9 sierpnia 1928 r. do 19 lipca 1930 r.