William de Warenne, zwany też Williamem Plantagenetem (ur. 1166, zm. 27 maja 1240 w Londynie) – angielski arystokrata pochodzenia normandzkiego, syn Hamelina de Warenne, hrabiego Surrey (nieślubnego syna Godfryda V Plantageneta), i Isabel de Warenne, córki 3. hrabiego Surrey.

Jeszcze za życia ojca otrzymał od niego dobra Appleby w North Lincolnshire. W 1197 r. został wymieniony jako świadek w dokumencie króla Ryszarda I Lwie Serce wystawionym w Rouen. 27 maja 1199 r. był obecny na koronacji Jana bez Ziemi na króla Anglii. Po śmierci ojca w 1202 r. został 6. hrabią Surrey oraz posiadaczem rozległych włości w Anglii i Normandii. Swoje normandzkie posiadłości utracił już w 1204 r., kiedy Normandia została podbita przez króla Francji Filipa II Augusta. Jako rekompensatę otrzymał od króla Jana Grantham i Stamford.

W 1202 r. Surrey został lordem namiestnikiem Gujenny. W 1204 r. otrzymał urząd lorda strażnika Pięciu Portów, który sprawował do 1206 r. W latach 1208–1213 był strażnikiem Marchii Walijskich. W 1214 r. ponownie został lordem strażnikiem Pięciu Portów. Dwukrotnie był szeryfem hrabstwa Wiltshire (w latach 1200–1208 i 1213–1226).