Regiment ten utworzono w 1644 dla Gastona, księcia Orleanu. Początkowo więc nazywano go regiment d' Altesse (Pułk Jego Wysokości). W 1660 roku połączono go z régiment Royal, utworzonym w 1656. Do 1763 miał 2 bataliony, po 1763 - cztery. Umundurowanie było identyczne jak w Pułku Poiteau, lecz nić, którą obszyte były kapelusze, była srebrna, a guziki przy mundurze białe.
Od października 1746 dowodził nim Louis Félicien de Boffin-Argenson, markiz de Pusigneu, który w roku 1759 został marszałkiem (maréchal de camp), więc Ludwik XV dał mu innego dowódcę, którym został Charles Claude François, markiz du Tillet, dotychczasowy kapitan pułku dragonów (régiment de La Ferronaye).
9 kwietnia 1756 pułk załadowano w Tulonie na statki, by zawieźć go na wyspę Minorka. 18 kwietnia wylądował w porcie Cuidadella. Żołnierze regimentu rozpoczęli oblężenie fortu Saint Philippe de Mahon. Głównodowodzący książę de Richelieu zdecydował się na atak jednoczesny z wszystkich stron, który rozpoczął się wieczorem 27 maja. Dnia następnego obrońcy skapitulowali. Do końca wojny siedmioletniej żołnierze pozostali na wyspie.
Pułk Barrois régiment de Barrois utworzono w 1692. W 1772 przemianowano go na régiment de Port-au-Prince, a w 1792 na 110 Pułk Piechoty.