thumb|240px|Kościół św. Jerzego w Oberzell na wyspie Reichenau thumb|240px|Kościół św. Piotra i Pawła w Niederzell na wyspie Reichenau thumb|240px|Fragment Kodeksu Egberti, miniatura z Reichenau thumb|240px|Gesta Witigowonis z Reichenau lewo|mały|175x175px|Herman z Reichenau z astrolabium (z prawej), ilustracja średniowieczna Klasztor Reichenau – opactwo benedyktyńskie na wyspie Reichenau na Jeziorze Bodeńskim w Niemczech.
Założone w 724 przez Pirmina (690–753), przeżywało swój rozkwit w IX–XI w. Obok klasztorów w St. Gallen i Fuldzie, najważniejszy ośrodek kultury, nauki i sztuki okresu karolińskiego i ottońskiego, słynący w X–XI w. z tworzonych tam rękopisów zdobionych wysokiej jakości miniaturami.
W 2000 wyspa klasztorna Reichenau została wpisana na listę światowego dziedzictwa kultury UNESCO.
Historia Za datę założenia opactwa przyjmuje się 724, kiedy biskup misyjny Pirmin (690–753) otrzymał od karolińskiego majordoma Karola Młota (686–741) zlecenie wybudowania klasztoru w celu chrystianizacji Alamanów.