Elżbieta Maria Seferowicz z domu Rutkowska (ur. 5 czerwca 1935 w Warszawie) – polska polityk, działaczka związkowa, lekarka, posłanka na Sejm X i I kadencji (1989–1993).
Życiorys Córka Tadeusza (zm. 1944) i Marii (zm. 2000), działaczy Obozu Narodowo-Radykalnego. Ukończyła w 1962 studia na Wydziale Lekarskim Śląskiej Akademii Medycznej w Katowicach. W 1978 uzyskała stopień doktora nauk medycznych oraz specjalizację z zakresu dermatologii. W okresie 1953–1991 pracowała jako felczer i lekarz w szpitalach województwa katowickiego. W 1966 została członkinią Polskiego Towarzystwa Dermatologicznego.
Od 1972 do 1980 należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. We wrześniu 1980 wstąpiła do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Zasiadała w prezydium sekcji krajowej służby zdrowia związku. W stanie wojennym została internowana na okres od 13 grudnia 1981 do 14 lipca 1982. W 1989 była członkinią komisji zakładowej w Zespole Wojewódzkich Przychodni Specjalistycznych w Katowicach oraz komitetów organizacyjnych Okręgowej Izby Lekarskiej w Katowicach i Naczelnej Rady Lekarskiej.