Yinyuan Longqi (chiń. 隱元隆琦, pinyin Yǐnyuán Lóngqí; kor. 은원륭기 Ŭnwon Lyunggi; jap. Ingen Ryūki; (wiet. Ẩn Nguyên Long Kì; ur. 7 grudnia 1592, zm. 21 maja 1673) – chiński mistrz chan ze szkoły linji, założyciel japońskiej szkoły zen ōbaku.
Życiorys Chiny Pochodził z Fuqing z prowincji Fujian z rodziny Lin (林). Od piątego roku życia był wychowywany tylko przez matkę, gdyż jego ojciec zniknął w niejasnych okolicznościach. Gdy miał 20 lat wyruszył na jego poszukiwanie i dotarł na górę Putuo w prowincji Zhejiang. W klasztorze usługiwał mnichom podając im herbatę.
Po śmierci matki, która nastąpiła gdy miał 28 lat, przyjął pełną ordynację mnisią w klasztorze szkoły linji Wanfu (万福寺) na górze Huangbo (黄檗山) w prow. Fujian, który był świątynią jego rodziny.
Jego pierwszym nauczycielem był mistrz chan Miyun Yuanwu (1566–1642), a następnie jego uczeń, mistrz chan Feiyin Tongrong (費隱通容;