Wrony miały też w Polsce ograniczoną dystrybucję i okazały się klęską komercyjną, choć odnosiły sukcesy na międzynarodowych festiwalach.
Odbiór za granicą To właśnie za granicą film spotkał się z zainteresowaniem widzów, a Katarzyna Bielas z „Gazety Wyborczej” ze zdziwieniem spostrzegała, że na festiwalu filmowym w Colorado „trzeba było robić dodatkowe projekcje, przed kasami stały kolejki”. Film wyjątkowo ceniła sobie przede wszystkim młodsza widownia, na przykład na pokazach w Berlinie. Wrony były polskim kandydatem do Oscara za najlepszy film nieanglojęzyczny. Kenneth Turan z pisma „Los Angeles Times” opisywał Wrony jako „piękne, poetyckie spojrzenie na dzień z życia dwóch małych dziewczynek”. Janet Maslin z „The New York Timesa” chwaliła natomiast zdjęcia Reinharta oraz „prosty i przejrzysty styl pani Kędzierzawskiej, przesycony oczywistą czułością dla młodych aktorów jej filmu”. Jonathan Rosenbaum z „Chicago Readera” twierdził wprawdzie, że film „sprawia wrażenie nadmiernie rozciągniętego”, lecz uznawał go za „momentami wzruszające”, niezapomniane przeżycie.