Niepokalanki, właśc. Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (łac. Congregatio Sororum Immaculatae Conceptionis Beatae Virginis Mariae) – żeńskie zgromadzenie zakonne.
Geneza Józefa Karska wyraźnie zaczynała rozumieć rolę kobiety w rodzinie i społeczeństwie oraz jej odpowiedzialność za wychowanie młodego pokolenia. Coraz intensywniej myślała także o życiu zakonnym i czuła się powołaną do założenia zgromadzenia żeńskiego, które by poświęciło się wychowywaniu dziewcząt. Podczas modlitwy w kościele bernardynów (dzisiejszy kościół św. Anny w Warszawie) postanowiła, że to właśnie ona ma powołać nowe zgromadzenie zakonne. Rozwijająca się gruźlica płuc udaremniła jej plany. Zmuszona była przerwać działalność charytatywną i w 1850 roku wyjechała za granicę na kurację. Przybyła do Rzymu, gdzie na spowiednika i kierownika duchowego obrała spotkanego o. Hieronima Kajsiewicza. Na jego ręce złożyła 7 maja 1851 roku prywatne śluby dozgonnej czystości i posłuszeństwa. W 1854 roku spotkała się z młodą wdową, Marceliną Darowską, której syn też umarł. Wzajemne kontakty Józefy Karskiej i Marceliny Darowskiej z czasem zacieśniły się i pogłębiły w atmosferze rozwojowej w Rzymie gdzie utworzyło się polskie środowisko po powstaniu listopadowym. Osiedlili się tam np.