Najbardziej rozpowszechnionym w owym czasie spisem prawa rzymskiego był Brewiarz Alaryka, wydany w państwie wizygockim (początek VI w.). Stanowił źródło wiedzy o prawie rzymskim we wczesnym średniowieczu do momentu odkrycia Pandektów w XI w. Oddziaływał także mocno na prawo zwyczajowe. Jego treść przenikała do zwyczajów zarówno Wizygotów, jak i Franków.
Wpływ prawa rzymskiego na prawo zwyczajowe był silniejszy na obszarach, które wcześniej podlegały długotrwałej władzy Imperium Rzymskiego. Na pozostałych obszarach państwa frankońskiego przeważały konkretne prawa zwyczajowe. Podlegało ono jednak także oddziaływaniu m.in. ówczesnego prawa rzymskiego i kanonicznego. Następował powolny proces 'absorpcji' ówczesnego prawa rzymskiego przez zwyczajowe prawo miejscowe, w szczególności po odkryciu Pandektów Justyniańskich i rozpoczęcia badań na uczelniach, na których go wykładano – edukacja zatem wpływała na sposób myślenia, decyzje podejmowane przez sędziów, prawników (odnosi się to również np. do Anglii;