Poczucie odrębności przyczyniło się do izolowania się od ludności okolicznych terenów, co kształtowało kulturę Biskupian - język, obrzędy, stroje, muzykę i taniec. Do dziś wielu mieszkańców regionu jest silnie przywiązanych do tradycji.
Strój thumb|Biskupianki przed kościołem w Krobi Dziewczęcy strój: płócienna biała koszula z rękawami, biała spódnica z falbanką sztywno uprasowana, na wierzchu 2 niebieska spódnica, na wierzchu ozdobny fartuch, białe pończochy, czarne sznurowane buty, na szyi korale.
Najbardziej znanym elementem ubioru jest nakrycie głowy. Panny noszą na głowie czepek z koronkowymi skrzydłami tzw. kopka, mężatki – czepce obwiązywane jedwabną chustą zwaną jedwabnica. Na święta i wesela mężatki zakładały budy - kopki nakryte chustami. Obrzędowe nakrycie głowy na chrzciny, wesele – klapica – czepiec z przypiętymi z tyłu wstęgamiBiskupizna. Stroje.
Ubranie wierzchnie stanowi czarna kurtka jaczka zdobiona koronką.
Muzyka thumb|Biskupiańskie kapele dudziarskie Na terenie Biskupizny występowała tradycyjna kapela w składzie: dudy i skrzypce podwiązane. Tańce charakterystyczne dla tego mikroregionu to wiwat, równy, przodek, siber, weksel, kłaniany, klepany, szewc, ceglorz.