Harcerze od Gór Świętokrzyskich odbyli też swoistą pielgrzymkę po chorągwiach. Najpierw była to, jeszcze w tzw. średnim ZHRze, chorągiew małopolska, po zjednoczeniu ZHR z ZHP-1918 małopolsko-świętokrzyska, a następnie rzeszowska, by na dłużej zagościć w chorągwi lubelskiej, obejmującej środowiska: lubelskie z Lublinem i Zamościem, świętokrzyskie i tarnobrzeskie. Przejawem patriotyzmu lokalnego, ale i powrotu do tradycji historycznych była zmiana nazwy okręgu z lubelskiego na sandomierski, a co za tym idzie i chorągwi, co w zamyśle pomysłodawców miało nawiązywać do tradycji księstwa sandomierskiego. Jednak to nazwa nie utrzymała się zbyty długo i nastąpiła zmiana nazwy chorągwi na środkowo-wschodnią.
Po kilku latach harcerki, znalazły się w Małopolskiej Chorągwi Harcerek. Spowodowało to podział okręgu i chorągwi harcerzy. Podjęto decyzję o stworzeniu namiestnictwa w Okręgu Małopolskim. W ostatnim okresie działalności Świętokrzyskie Namiestnictwo Harcerzy tworzyły: Skarżyski Hufiec Harcerzy "Gniazdo", Starachowicki Związek Drużyn Harcerzy "Skała" i 1 Próbna Jędrzejowska Drużyna Wędrowników.