thumb|240px|Grób inż. Aleksandra Woyde (1860-1925) i jego stryja gen. Karola Augusta Woyde (1833-1905) na cmentarzu reformowanym przy ul. Żytniej w Warszawie Aleksander Woyde (ur. 23 lipca 1860 w Zabłudowie, zm. 21 września 1925 w Warszawie) – historyk, archiwista, bibliotekarz.
Życiorys Aleksander Woyde był synem Maurycego (1820–1896), administratora radziwiłłowskich dóbr Zabłudów, i Aleksandry ze Spleszyńskich (zm. 1913), najstarszym wnukiem profesora UW Maurycego Woyde. Dziadkiem ze strony matki był ks. superintendent Józef Spleszyński – obie rodziny były wyznania ewangelicko-reformowanego. Ukończył studia w Instytucie Technologicznym w Petersburgu, lecz nie wykonywał zawodu inżyniera i zajął się archiwistyką i bibliotekarstwem. Od roku 1893 do śmierci kierował biblioteką parafii ewangelicko-reformowanej na ul. Leszno w Warszawie, od 1902 był także kierownikiem archiwum parafialnego. Uporządkował zasoby biblioteki (w 1917 posiadała około 17 tysięcy woluminów), opracował katalog alfabetyczny i rzeczowy („rozumowy”), prowadził staranną politykę gromadzenia zbiorów. Współpracował także w charakterze wolontariusza z Biblioteką Publiczną w Warszawie, późniejszą Biblioteką Publiczną m.st. Warszawy, pomagając przy katalogowaniu i inwentaryzowaniu rękopisów.