Zwiezda Ch-35 Uran (kod NATO SS-N-25 Switchblade) – radziecki pocisk przeciwokrętowy, odpowiednik amerykańskiego pocisku Harpoon (z powodu podobieństwa do tego pocisku zwany także Harpoonski).

Historia Pocisk Ch-35 powstał jako uzbrojenie okrętowe. Prace nad nim rozpoczęto w 1978 roku. Poprzednie radzieckie pociski przeciwokrętowe przenosiły ciężkie głowice bojowe, które były zdolne do niszczenia dużych okrętów nawodnych państw NATO, w tym lotniskowców, lecz ujemną stroną były ich duże rozmiary i masa. Przez to, przenosiły je tylko niektóre z dużych okrętów, przeznaczone do zadań uderzeniowych, a kutry rakietowe mogły przenosić najwyżej cztery pociski rodziny P-15. W odróżnieniu od nich, na zachodzie konstruowano pociski mniejszych rozmiarów, zunifikowane z pociskami lotniczymi, jak Harpoon i Exocet, które mogły być przenoszone przez okręty różnych klas i w większej liczbie, zwiększającej prawdopodobieństwo skutecznego ataku. Mimo lżejszych głowic, były wystarczające do walki z większością celów nawodnych, a zwłaszcza siłami lekkimi. Również w ZSRR dostrzeżono pożytek z posiadania lżejszych pocisków, czego efektem było rozpoczęcie prac nad pociskiem Uran w biurze Zwiezda w Korolowie.