Ostateczne rozpoznanie jest możliwe po wykonaniu badań serologicznych, takich jak oznaczenie poziomu swoistej immunoglobuliny G, lub diagnostykę w oparciu o metodę ELISA i PCR.

Leczenie Najważniejsze w terapii jest szybkie rozpoznanie objawów rozpoczynającej niewydolności oddechowej. Konieczna jest intubacja i leczenie respiratorem przy zachowaniu wszystkich procedur postępowania przeciwwstrząsowego. Nawet w przypadkach intensywnego leczenia śmiertelność wynosi 40%-60% a opóźnienie rozpoznania zwiększa ją znacznie. W przypadkach w których nie dochodzi do rozwoju niewydolności oddechowej stosuje się rybawirynę, która hamuje replikację wirusa. Przebieg tej postaci jest łagodny.

Bibliografia Interna Harrisona. Wydawnictwo Czelej. Tom II. Str. 1726-1727,

Linki zewnętrzne

Zobacz też Gorączka krwotoczna z zespołem nerkowym

Kategoria:Choroby wirusowe Kategoria:Choroby odzwierzęce Kategoria:Choroby przenoszone przez szczury