W styczniu 1930 został dowódcą dywizjonu w 21 pułku artylerii polowej w Bielsku. 2 grudnia 1930 roku został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1931 roku i 29. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W tym samym miesiącu został przesunięty na stanowisko zastępcy dowódcy pułku. W październiku 1932 został przeniesiony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr V w Krakowie na stanowisko szefa sztabu. W lutym 1936 powierzono mu dowództwo 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie. Tam nawiązał kontakty towarzyskie z ówczesnym dowódcą 5 Dywizji Piechoty, gen. bryg. Walerianem Czumą. W grudniu 1937 powierzono mu funkcję naczelnego komendanta Legii Akademickiej. Na stopień pułkownika został mianowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 roku i 18. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od wiosny 1939 roku wykonywał jednocześnie obowiązki delegata Ministra Spraw Wojskowych przy Ministrze Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego.