XXI, 1: 24–29. Zmiany skórne charakteryzują się bardzo intensywnym swędzeniem. W późniejszym czasie w obrębie zmian skórnych mogą pojawiać się pęcherzyki lub pęcherze. Chorobie towarzyszy eozynofilia.
Leczenie Choroba ustępuje samoistnie po naturalnej śmierci larwy. Jednakże stosuje się leczenie, gdyż zmniejsza ono intensywność świądu. W leczeniu można stosować: tiabendazol (25 miligramów na kilogram masy ciała 2 x dziennie), który może być również stosowany miejscowo na skórę albendazol (200 miligramów 2 x dziennie przez 2 dni) iwermektyna (25 mikrogramów na kilogram jednorazowo)
Przypisy
Bibliografia Interna Harrisona. Wydawnictwo Czelej. Tom II. Str. 1818,
Kategoria:Choroby pasożytnicze Kategoria:Choroby skóry