Fabian Quadrantinus (Dreiloth, Kwadrantyn, błędnie Viertel; ur. 1549w Biographisch-Bibliographisches Kirchlexikon w 1550, a u Orgelbranda – w 1540 w Starogardzie Gdańskimu Orgelbranda – w Kościerzynie w Prusach Polskich, zm. 6 marca 1605 w Braniewie) – jezuita, pisarz polemiczny.
Urodził się w rodzinie wyznania ewangelickiego. Studiując w Braniewie, został katolikiemwedług historii parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Starogardzie Gdańskim – w r. 1567 i wstąpił do zakonu jezuitówu Orgelbranda nastąpiło to w r. 1558, według Kirchlexikon – w 1587, według Encyklopedii wiedzy o jezuitach - wstępował dwa razy: 3 maja 1579 w Braniewie, dym. 1580 w Braniewie, wstąpienie powtórnie 5 lutego 1588 w Krakowie. Następnie wysłany do Rzymu, był domownikiem Hozjusza, a po powrocie do kraju kaznodzieją w Poznaniu, Krakowie i Braniewie, uczył teologii w Poznaniu, potem był spowiednikiem Anny, żony Zygmunta III, a po jej śmierci wrócił do Braniewa i tam zmarł.
Ogłosił drukiem: Palinodiae sive revocationes VII, cum en lutherano factus esset catholicus (Kolonia, 1571; 2 wydanie tamże, 1598); Speculum pietatis continens vitam Annae Austriacae Poloniae et Sueciae Reginae (Braniewo, 1601;