Gąsienica na początku IV stadium rozwojowego jest matowa, barwy malinowoczerwonej. W trakcie dalszego rozwoju zmienia kolor na bladobrunatny. Długość larwy wynosi ok. 4 mm.
Larwa modraszka telejusa posiada interesujące adaptacje umożliwiające jej wykorzystywanie mrówek w swoim cyklu rozwojowym. W naskórku gąsienicy stwierdzono obecność gruczołów myrmekofilnych. U ostatniego stadium rozwojowego na siódmym segmencie brzusznym znajduje się pojedynczy gruczoł nektarowy – organ Newcomera (ang. Dorsal Nectary Organ) wydzielający bogatą w cukry substancje chętnie zlizywaną przez mrówki. Na grzbietowej powierzchni natomiast obecne są gruczoły wydzielające substancje łagodzącą agresje mrówek robotnic (ang. Pore Cupola Organs) najliczniej występujące w IV stadium rozwojowym, ale stwierdzone też u młodszych gąsienic. Również sam kształt ciała i silne owłosienie uważane są za adaptacje umożliwiającą ograniczenie uszkodzeń ciała gąsienicy w razie zaatakowania jej przez robotnice mrówek.
Poczwarka modraszka telejusa jest krępa, barwy bladobrunatnej, o grubej, nieprzeźroczystej i matowej osłonie zewnętrznej.