W lutym 1906 o. Jan Maria Michał Kowalski, jako Minister Generalny Zgromadzenia Kapłanów Mariawitów, odszedł z parafii do Płocka, aby zająć się organizowaniem nowej społeczności wyznaniowej - mariawitów. Nowy duchowny, kapłan Czesław Maria Polikarp Kahl, rozpoczął budowę domu parafialnego, z przeznaczeniem na siedzibę ochronki, szkoły dla dzieci i domu starców. Ks. Kahl nie pozostał jednak długo w Sobótce i został wkrótce skierowany do parafii mariawickiej w Piątku. Na jego miejsce przyszedł dawny profesor seminarium duchownego w Płocku, ks. Leon Maria Andrzej Gołębiowski, który kontynuował prace budowlane. Jednak również i on długo nie pozostał w Sobótce. W drugiej połowie grudnia 1906 roku o. Gołębiowski wyjechał do pracy w redakcji pisma „Maryawita” w Łodzi, gdzie został ustanowiony kustoszem okręgu łódzkiego, a następnie w Łowiczu, w roku 1910, został konsekrowany na biskupa mariawckiego.
Na jego miejsce przybył ks. Tomasz Maria Gabriel Krakiewicz, profesor seminarium duchownego w Lublinie. Z jego inicjatywy pobudowano murowany kościół w Kajewie koło Krośniewic i ochronkę dla dzieci prowadzoną przez siostry Zgromadzenia Sióstr Mariawitek.